shadow

FreeBSD

logo-redOndanks dat ik mijn eerste computerstapjes genomen heb op een Apple en een klein beetje op de Commodore 64, ben ik een echt Windowsmeisje.

Maar: Windows server kost geld en het was ook mijn bedoeling iets te leren. Kortom: we gaan FreeBSD proberen, tenslotte heb ik daar het meeste van gezien in IJsselstein.

IMG-20130305-WA0000Het is even wennen, maar met een handleiding erbij krijg ik het alsnog voor elkaar om een keer terug te willen waar het niet kan en zo de hele installatie vreemd te installeren. De tweede keer gaat beduidend beter en FreeBSD is een feit.

Nog een feit: het servertje gaat “Isis” heten. Isis wordt gezien als een moedergodin en ondanks dat ik daar dan weer niet in geloof, vind ik het wel een mooi symbolisch iets om het hart van mijn apparatuur daar naar te vernoemen. Bijkomend pluspunt: het is een lekker korte naam en goed te onthouden, weinig kans op typefouten.

IMG-20130305-WA0001

Na het instellen van de juiste zaken (en ervan overtuigd zijn dat je de schijven ziet hangen, wat in werkelijkheid gewoon een netwerkkaart is :’) ) is het tijd om te kijken of het netwerk het doet. En inderdaad, het werkt. Alleen jammer dat het pingen maar doorgaat en doorgaat en doorgaat en doorgaat. Blijkbaar moet je ook een stopcommando ingeven! Al snel blijkt dat er meer kenners van Linux Ubuntu in mijn omgeving zijn dan kenners van FreeBSD en aangezien mijn kennisniveau zo laag ligt dat ik regelmatig dingen zal willen vragen, besluit ik ter plekke dan maar Ubuntu te gaan installeren. Bijkomend pluspunt is dat Ubuntu ook nog wat grafische zaken heeft, zodat het me wellicht makkelijker afgaat. Conclusie: FreeBSD komt later wel, als ik groot ben.